<P>De werknemer is steeds meerbuitenspel komen te staan bij de verdeling van de macht binnen bedrijven. De laatste jaren kregen vooral aandeelhouders meer invloed. Door nieuwe regels, door hun activistische houding. Zij eisen inspraak, desnoods gerechtelijk via de ondernemingskamer. De vakbond, die dat recht ook heeft, brengt zelden zaken aan.</P> <P>De bonden hebben er van oudsher een afkeer van om naar de rechter te stappen, zegt voorzitter Henk van der Kolk van FNV Bondgenoten. „Je geeft het actiewapen uit handen, en als je verliest sta je met lege handen." Bovendien heeft het bestuur veel vrijheid bij het afwegen van belangen van de verschillende stakeholders van de onderneming. Honderden banen schrappen en hetzelfde jaar recorddividenden uitkeren aan aandeelhouders is op zichzelf geen wanbeleid, weet de bond. En er is de angst dat ingrijpen bij een bedrijf werkgelegenheid kost. Maar Van der Kolk geeft toe dat de bond de groeiende invloed van aandeelhouders heeft onderschat. En daarmee de noodzaak om vaker conflicten aan een rechter voor te leggen. „Onze gesprekspartner was altijd het bestuur. Dan is onderhandelen beter dan een rechtszaak." </P> <P>Toch zou de ondernemingskamer ook uit zichzelf de belangen van werknemers kunnen laten meewegen, vindt advocaat Marius Josephus Jitta. De rechter kan de bonden als belanghebbenden oproepen. „Het is wat wonderlijk dat bij de toetsing van het beleid van het bestuur, dat tenslotte alle belangen moet afwegen, in feite alleen het deelbelang van de aandeelhouder wordt besproken."</P> <P>De snelheid waarmee de ondernemingskamer handelt, vormt volgens Josephus Jitta een mogelijke hobbel voor de vakbeweging. Tussen de dagvaarding en de zitting in de ABN Amro-zaak – waar Josephus Jitta als adviseur van de raad van commissarissen aanwezig was – zaten maar twee dagen. Vakbonden zijn daar niet op ingesteld. „Bij dit soort ingrijpende zaken, is het wellicht zorgvuldig de termijn op een week te zetten."</P> Bron: NRC Handelsblad